स्वतःच्या आठवणी सांगण्यामागचं कारण काय?

sachin pilgaonkar मराठी मनोरंजनविश्वात गेल्या अनेक दशकांपासून आपल्या अभिनयाचा ठसा उमटवणारे ज्येष्ठ अभिनेते, दिग्दर्शक आणि निर्माते सचिन पिळगांवकर नेहमीच चर्चेत असतात. बालकलाकार म्हणून सुरू झालेला त्यांचा प्रवास, चित्रपटसृष्टीतील प्रदीर्घ अनुभव आणि अनेक दिग्गज कलाकारांसोबत काम करताना आलेले अनुभव यांमुळे त्यांच्याकडे सांगण्यासारख्या असंख्य आठवणी आहेत. मात्र, आपल्या कामाचा आणि अनुभवांचा उल्लेख करताना ते अनेकदा स्वतःचंच उदाहरण देतात, अशी टीका त्यांच्यावर होत असते. या टीकेला आता सचिन पिळगांवकर यांनी उत्तर दिलं असून, स्वतःच्या आठवणी सांगण्यामागची भूमिका त्यांनी एका अलीकडील मुलाखतीत स्पष्ट केली आहे.

 

 

सचिन पिळगांवकर यांनी वयाच्या अवघ्या साडेचारव्या वर्षी कॅमेऱ्यासमोर काम करण्यास सुरुवात केली. त्यानंतर आजपर्यंत त्यांच्या कारकिर्दीत एकही वर्ष असं गेलं नाही, जेव्हा त्यांनी कोणतंही काम केलं नसेल, असं त्यांनी सांगितलं. ‘एकही वर्ष गेलेलं नाही, ज्या वर्षी मी काम केलं नाही,’ या शब्दांत त्यांनी आपल्या अभिनयाच्या प्रवासातील सातत्य अधोरेखित केलं. बालकलाकार म्हणून चित्रपटसृष्टीत प्रवेश केल्यानंतर प्रौढ कलाकार म्हणूनही त्यांनी प्रेक्षकांच्या मनात स्थान निर्माण केलं. या प्रवासात त्यांना अनेक महत्त्वाचे अनुभव मिळाले असून, त्यातून त्यांच्या कारकिर्दीला वेगवेगळे वळण मिळत गेले.

मुलाखतीत त्यांनी आपल्या चित्रपट कारकिर्दीतील काही जुन्या आठवणींनाही उजाळा दिला. दिलीप कुमार यांच्या बालपणीची भूमिका त्यांनी ‘बैराग’ या चित्रपटात साकारली होती. या चित्रपटाच्या निर्मितीसाठी जवळपास सहा वर्षांचा कालावधी लागल्याने तो प्रदर्शित होण्यास विलंब झाला. दरम्यान, १९७५ मध्ये त्यांचा ‘गीत गाता चल’ हा चित्रपट प्रदर्शित झाला. त्यानंतर १९७६ मध्ये ‘बालिका बधू’ आणि ‘बैराग’ हे चित्रपट प्रेक्षकांच्या भेटीला आले. या चित्रपटांमधून त्यांच्या अभिनयप्रवासातील वेगवेगळे टप्पे समोर आले. त्या काळातील चित्रपट आणि कामाच्या आठवणी सांगताना त्यांनी आपल्या कारकिर्दीतील महत्त्वाच्या घटनांचाही उल्लेख केला.

आपण वारंवार स्वतःच्या अनुभवांबद्दल का बोलतो, याचं कारण सांगताना सचिन पिळगांवकर यांनी चित्रपटसृष्टीतील ज्येष्ठ कलाकारांसोबतच्या सहवासाचा संदर्भ दिला. आपल्या कारकिर्दीत अनेक दिग्गज कलाकारांसोबत काम करण्याची संधी मिळाली; मात्र, त्यांपैकी अनेक कलाकार आज हयात नाहीत. त्यामुळे त्यांच्यासोबत घालवलेला काळ, काम करताना घडलेल्या घटना आणि त्यांच्याकडून मिळालेले अनुभव नव्या पिढीपर्यंत पोहोचवणं आवश्यक असल्याचं त्यांना वाटतं. या आठवणी केवळ वैयक्तिक नसून, त्यातून त्या काळातील चित्रपटसृष्टीची माहिती आणि ज्येष्ठ कलाकारांच्या सहवासातील अनुभवही पुढच्या पिढीला समजू शकतात, अशी त्यांची भूमिका आहे.

आपण सांगत असलेल्या काही आठवणींवर लोकांचा विश्वास बसत नसल्याची खंतही त्यांनी व्यक्त केली. मात्र, हे प्रसंग आपल्या आयुष्यात प्रत्यक्ष घडलेले असल्याने त्यांच्याबद्दल बोलताना स्वतःचा उल्लेख होणं स्वाभाविक असल्याचं त्यांनी स्पष्ट केलं. स्वतःचं कौतुक करण्यासाठी नव्हे, तर आपल्या प्रदीर्घ कारकिर्दीत अनुभवलेल्या घटना आणि दिग्गज कलाकारांसोबतच्या आठवणी जतन करून त्या इतरांपर्यंत पोहोचवण्यासाठी आपण त्यांचा उल्लेख करतो, असा त्यांच्या स्पष्टीकरणाचा आशय आहे. त्यामुळे स्वतःच्या अनुभवांबद्दल बोलण्यामागे केवळ वैयक्तिक संदर्भ नसून, चित्रपटसृष्टीचा एक महत्त्वाचा काळ पुढील पिढीसमोर मांडण्याची इच्छाही असल्याचं त्यांच्या वक्तव्यावरून स्पष्ट होतं.