विजय आणि रश्मिका होणार दोन वेगवेगळ्या परंपराने एकत्र

vijay and rashmika wedding विजय देवरकोंडा आणि रश्मिका मंदान्ना यांचे लग्न हे भारतीय संस्कृतीच्या विविधतेचे एक अद्भुत उदाहरण आहे. विजय एका पारंपारिक तेलुगु कुटुंबातून येतो, तर रश्मिका कर्नाटकातील कुर्ग (कोडागु) प्रदेशातील कोडावा समुदायाची आहे. या दोन्ही संस्कृतींचे लग्नाचे विधी इतके वेगळे आहेत की हे लग्न दोन वेगवेगळ्या जगांचे मिलन झाल्यासारखे वाटते. आम्ही तुम्हाला सांगणार आहोत की दोन्ही लग्नांमध्ये काय खास आहे, कोणते विधी समाविष्ट आहेत आणि काय वेगळे आहे.

 

 

 

विजय देवरकोंडाचे पारंपारिक सकाळचे लग्न पूर्णपणे वैदिक विधींवर आधारित होते. तेलुगु लग्नातील सर्वात महत्त्वाचा क्षण म्हणजे जिलकर-बेलाम, जिथे वधू आणि वर एकमेकांच्या डोक्यावर जिरे आणि गुळाची पेस्ट ठेवतात. या विधीवरून असे दिसून येते की ज्याप्रमाणे जिरे आणि गूळ एकत्र येऊन एक अनोखी चव निर्माण करतात, त्याचप्रमाणे जोडपे जीवनातील सुख-दुःखातही एकत्र येतील. त्यानंतर तलम्ब्रालु विधी झाला, ज्यामध्ये जोडप्याने एकमेकांवर हळदीने भरलेले तांदूळ आणि मोतींचा वर्षाव केला, जो हास्य आणि आनंदाचे प्रतीक आहे. तेलुगू विवाहांमध्ये मंत्रांचा जप आणि सात्त्विक जेवण केले जाते, जे अग्नीला साक्षी म्हणून सादर केले जाते.

रश्मिकाचा "कोडावा" विवाह (कोडागु परंपरा), जो संध्याकाळी होतो, तो तेलुगू विवाहांपेक्षा पूर्णपणे वेगळा आहे. या समुदायाचे सर्वात वेगळे वैशिष्ट्य म्हणजे लग्न करण्यासाठी पुजाऱ्याची किंवा अग्निविधीची आवश्यकता नाही. हे पूर्णपणे वडीलधाऱ्यांच्या आशीर्वादावर आणि योद्ध्यांच्या परंपरांवर आधारित आहे. रश्मिकाच्या लग्नाचे एक वैशिष्ट्य म्हणजे "बळे बिरुडू" विधी, जिथे वर पारंपारिक तलवारीने (पिचे कट्टी) केळीचे देठ एकाच फटक्याने कापून आपली शक्ती आणि कौशल्य प्रदर्शित करतो. शिवाय, गंगापूजेसारखे विधी वधूचे तिच्या नवीन कुटुंबात स्वागत करतात, जे पाणी आणि निसर्गाबद्दलचा त्यांचा आदर दर्शवते.

तेलुगु आणि कोडावा लग्नांमधील फरक केवळ भाषेचा किंवा प्रदेशाचा नाही तर जीवनाच्या दोन पूर्णपणे भिन्न तत्वज्ञानाचा संगम आहे. त्यांच्यातील मुख्य फरक खालील मुद्द्यांवरून समजू शकतो:

तेलुगु लग्न पूर्णपणे वैदिक आणि धार्मिक असते. अग्नि (होमम), सप्तपदी आणि ब्राह्मण पुजारीची उपस्थिती अनिवार्य आहे. प्रत्येक विधी संस्कृत मंत्राने सोबत असते. याउलट, कोडावा लग्न हा पूर्णपणे सामाजिक आणि कौटुंबिक समारंभ असतो. निसर्ग आणि पूर्वजांना साक्षीदार मानले जाते. कोडावा समुदायात, वडीलधारी "गुरू" (गुरू) ची भूमिका बजावतात आणि जोडप्याचा हात एकमेकांना देतात. कोणत्याही वैदिक जपाचा अभाव ही परंपरा भारतातील सर्वात अद्वितीय विवाह पद्धतींपैकी एक बनवते.

या दोन्ही लग्नांमधील खाण्यापिण्याच्या फरकांची सर्वाधिक चर्चा होते. तेलुगू लग्न पारंपारिकपणे पूर्णपणे शाकाहारी असतात, ज्यामध्ये केळीच्या पानांवर सात्विक अन्न दिले जाते. दरम्यान, कोडाव संस्कृतीत मांस आणि मद्य निषिद्ध नाही; उलट, ते उत्सवाचा एक आवश्यक भाग आहेत. कोडाव लग्नात 'पांडी करी' (कुरकुरीत डुकराचे मांस) हा सर्वात प्रमुख पदार्थ मानला जातो. रश्मिका आणि विजयच्या लग्नात या दोन्ही चवींचा मेळ घालणे हे एक मोठे आव्हान आणि आकर्षण ठरले असेल.

वधू आणि वराच्या पोशाखातही मोठा फरक दिसून येतो. तेलुगू लग्नात, वर सामान्यतः रेशमी धोती आणि कंधुवा (अंडरवियर) घालतो, तर वधू कांजीवरम रेशमी साडीमध्ये सजवलेली असते. कोडाव लग्नात, रश्मिका 'कोडव-शैलीची' साडी घालेल, खांद्यावर पल्लू आणि मागे पलीट्स असतील. संध्याकाळच्या समारंभात विजय योद्ध्यासारखा 'कुप्पिया' (लांब काळा कोट) आणि 'चेले' (कंबरबंद) परिधान करताना दिसणार आहे, जो कोडाव पुरुषांचा पारंपारिक पोशाख आहे.

तेलुगू लग्नात सर्वात भावनिक क्षण म्हणजे 'मंगळसूत्र' आणि 'मट्टेलू' (पायाच्या अंगठी) घालणे, परंतु कोडाव लग्नात शस्त्रांची पूजा आणि प्रदर्शन महत्त्वाचे असते.vijay and rashmika wedding कोडाव वर आपल्या कंबरेभोवती 'पिचे कट्टी' (लहान तलवार) बांधतो. तेलुगू परंपरा शांती आणि भक्तीबद्दल अधिक असली तरी, कोडाव विधी लष्करी अभिमान आणि शौर्याची भावना प्रतिबिंबित करतात. विजय आणि रश्मिका यांनी या दोन परस्परविरोधी परंतु सुंदर परंपरा स्वीकारल्या आहेत, ज्यामुळे प्रेम कोणत्याही सांस्कृतिक अडथळ्याच्या पलीकडे जाते असा संदेश मिळतो.