दोनदा नाणेफेक, सचिनची युक्ती, धोनीच्या षटकार मारणाऱ्या बॅटची किंमत किती?

odi-world-cup-2011 : भारताने २०११ चा एकदिवसीय विश्वचषक जिंकल्याला आज १५ वर्षे पूर्ण झाली आहेत. भारताने २ एप्रिल २०११ रोजी श्रीलंकेला हरवून हे विजेतेपद पटकावले होते. विशेष म्हणजे, तेव्हापासून भारतीय संघाने अनेक आयसीसी विजेतेपदे जिंकली आहेत, पण त्यांना अजूनही एकदिवसीय विश्वचषक जिंकता आलेला नाही. दरम्यान, तुम्हाला काही रंजक गोष्टी कदाचित माहीत नसतील. तुम्हाला माहित आहे का की भारत आणि श्रीलंका यांच्यातील अंतिम सामन्यात दोनदा नाणेफेक झाली होती? जे या खेळासाठी नवीन आहेत, त्यांना कदाचित हे माहीत नसेल. चला, आम्ही तुम्हाला काही रंजक गोष्टी सांगतो.

 

 

 

 

 

 

२०११ च्या एकदिवसीय विश्वचषकात भारतीय संघाचे कर्णधारपद एम.एस. धोनीकडे होते आणि श्रीलंकेच्या संघाचे कर्णधारपद कुमार संगकाराकडे होते. जेव्हा दोन्ही कर्णधार अंतिम सामन्यासाठी आले, तेव्हा शतकात क्वचितच घडणारी एक गोष्ट घडली. मुंबईतील वानखेडे स्टेडियमवर सामन्यापूर्वी दोनदा नाणेफेक करावी लागली. पहिली नाणेफेक भारतीय कर्णधार एम.एस. धोनीने जिंकली. पण कुमार संगकाराने दावा केला की त्याने 'हेड्स' म्हटले होते आणि ते 'हेड्स'च होते. पण सामनाधिकारी जेफ क्रो यांना कदाचित तो ऐकू आला नसेल. वानखेडेवरील गोंगाट इतका प्रचंड होता की एकमेकांचे बोलणे ऐकणे कठीण होते.

 

 

जेव्हा नाणेफेक वादग्रस्त ठरली, तेव्हा पुढील तणाव टाळण्यासाठी पुन्हा नाणेफेक करण्याचा निर्णय घेण्यात आला. पुन्हा नाणेफेक झाली आणि कुमार संगकाराने नाणेफेक जिंकून प्रथम फलंदाजी करण्याचा निर्णय घेतला. तथापि, याचा संगकारा आणि श्रीलंकेला फारसा फायदा झाला नाही. दोनदा नाणेफेक झाल्याच्या कल्पनेनेच लोक संतापले होते. कुमार संगकाराने फसवणूक केली की हे खरंच घडले, हे फक्त त्यांनाच माहीत आहे.

 

 

तुम्हाला आठवत असेल की त्या सामन्यात, तत्कालीन कर्णधार एम.एस. धोनीने षटकार मारून टीम इंडियाला विजय मिळवून दिला होता. ज्या बॅटने धोनीने षटकार मारला होता, ती बॅट नंतर लिलावासाठी ठेवण्यात आली होती. लंडनमध्ये एका धर्मादाय भोजन समारंभात ती अंदाजे ₹७.२ दशलक्षला विकली गेली. ही आजची किंमत नाही, तर त्यावेळची रक्कम आहे. जर आपण तिचे सध्याचे मूल्य पाहिले, तर ते ₹१ कोटींहून अधिक असेल. ही बॅट आजही जगातील सर्वात महागड्या बॅट्सपैकी एक आहे.

 

 

तुम्हाला माहीत आहे की खेळाडू अनेकदा कोणत्या ना कोणत्या युक्तीचा वापर करतात. सचिन तेंडुलकर त्यावेळी असेच काहीतरी करत होता. असे म्हटले जाते की संपूर्ण विश्वचषकात, जेव्हा जेव्हा सचिन तेंडुलकर फलंदाजीसाठी मैदानात उतरायचा, तेव्हा तो आधी आपल्या डाव्या पायाचे पॅड घालायचा. तथापि, अंतिम सामन्यात जेव्हा सचिन आणि त्याचा सहकारी सलामीवीर वीरेंद्र सेहवाग लवकर बाद झाले, तेव्हा सचिन खूप तणावात होता. यादरम्यान, वीरेंद्र सेहवाग बसूनच राहिला. धोनीने विजयी षटकार मारेपर्यंत सेहवाग बसूनच राहिला. त्यानंतर तो उठला आणि जिथे विजयाचा जल्लोष सुरू होता त्या मैदानावर गेला.