drive in theatre चित्रपट पाहण्याचा अनुभव अधिक आनंददायी आणि मोकळा असावा, अशी इच्छा अनेकांची असते. आज जगभर लोकप्रिय होत असलेल्या ड्राइव्ह-इन थिएटर्सची संकल्पना मात्र नवी नसून तिचा इतिहास जवळपास शतकभर जुना आहे. विशेष म्हणजे, या अनोख्या कल्पनेचा जन्म एका मुलाच्या आईवरील प्रेमातून झाला होता. अमेरिकेतील न्यू जर्सी राज्यातील कॅमडेन येथे राहणारे रिचर्ड हॉलिंग्जहेड यांना त्यांच्या आईला चित्रपटगृहातील आसनांवर बसताना होणारा त्रास पाहून एक वेगळी कल्पना सुचली. पारंपरिक थिएटरमध्ये अस्वस्थ वाटणाऱ्या आपल्या आईला आरामात चित्रपट पाहता यावा, यासाठी त्यांनी नवीन पर्याय शोधण्यास सुरुवात केली.

रिचर्ड यांनी आपल्या घराजवळील मोकळ्या जागेत विविध प्रयोग केले. गाड्या कुठे उभ्या कराव्यात, पडद्याची उंची किती असावी आणि प्रत्येक प्रेक्षकाला चित्रपट स्पष्ट दिसावा यासाठी त्यांनी अनेक चाचण्या घेतल्या. अखेर त्यांच्या अथक प्रयत्नांना यश आले आणि मे १९३३ मध्ये या संकल्पनेला अधिकृत पेटंट मिळाले. यानंतर त्यांनी जगातील पहिले ड्राइव्ह-इन थिएटर सुरू केले. सुमारे ४०० वाहनांसाठी व्यवस्था असलेल्या या थिएटरमध्ये ६ जून १९३३ रोजी पहिल्यांदा चित्रपट प्रदर्शित करण्यात आला. ‘वाईव्हज बिवेअर’ हा विनोदी चित्रपट पाहण्यासाठी मोठ्या संख्येने प्रेक्षकांनी हजेरी लावली.
त्या काळात या थिएटरचे तिकीट तुलनेने महाग मानले जात होते. प्रत्येक वाहनासाठी स्वतंत्र शुल्क आकारले जात होते, तसेच वाहनातील प्रत्येक व्यक्तीसाठी अतिरिक्त शुल्क द्यावे लागत होते. मात्र, प्रेक्षकांना स्वतःच्या गाडीत बसून आरामात चित्रपट पाहण्याचे स्वातंत्र्य मिळत असल्याने हा अनुभव विशेष ठरत होता. चित्रपट पाहताना खाण्यापिण्याचा आनंद घेणे आणि कोणत्याही बंधनांशिवाय वेळ घालवणे हे या संकल्पनेचे प्रमुख आकर्षण होते. तथापि, कल्पना नाविन्यपूर्ण असली तरी सुरुवातीचे थिएटर आर्थिकदृष्ट्या फारसे यशस्वी ठरले नाही. अपेक्षित नफा न मिळाल्याने ते अवघ्या तीन वर्षांत बंद करावे लागले. मात्र, या प्रयोगाने मनोरंजन क्षेत्रात एक नवा अध्याय लिहिला. पहिल्या थिएटरनंतर अमेरिकेसह इतर अनेक ठिकाणी ड्राइव्ह-इन थिएटर्सची संकल्पना लोकप्रिय झाली आणि पुढील काळात ती एक स्वतंत्र मनोरंजन संस्कृती म्हणून विकसित झाली.